Jednym z najczęściej uczęszczanych szlaków pomiędzy Walią a Irlandią była trasa przebiegająca m.in. przez wyspę Anglesey, leżącą w północno – zachodniejczęści Walii. Już w 1776 roku zauważono potrzebę ulepszenia warunków podróży. Jednak dopiero po zawarciu Aktu o Unii 1800 oczywiste było, że zwiększy się liczba osób, głównie polityków, przekraczających Cieśninę Menai na trasie Londyn – Hollyhead. Co prawda, przez cieśninę pływały promy, jednak przeprawa nie była bezpieczna – mielizny i wartkie nurty nie ułatwiały zadania.
.jpg) |
| fot. underclasscamerman |
Przez lata przedstawiano różne rozwiązania, dopiero w 1818 roku zaakceptowano projekt mostu wiszącego, wykonany przez Thomasa Telforda – uważanego za jednego z najbardziej wszechstronnych inżynierów swoich czasów.
Budowa Mostu nad Cieśniną Menai składała się z kilku etapów. Pierwszy, trwający 4 lata, to powstanie ustroju nośnego z kamienia. W podporach, we wnętrzu, pozostawiono puste przestrzenie, które następnie wypełniono tłuczniem, dzięki czemu zwiększono stateczność konstrukcji. Aby zakotwić łańcuchy nośne na obydwu brzegach wykonano tunele, połączone w komory, gdzie następnie umieszczono ramy z żelaza. W 1825 roku zakończono budowę przęseł bocznych aż do pylonów.
 |
| fot. Niall "Watto" Watson |
Kolejnym etapem było wykonanie przęsła głównego. Od strony Anglesey przez bloki na pylonie przerzucono liny, które umieszczono w wyciągarce znajdującej się na brzegu. Od strony Walii łańcuch zawieszono na pylonie. Natomiast część środkowa została umieszczona na tratwie, która została zacumowana pośrodku cieśniny. Łańcuch został przykręcony z jednej strony do zwisającej części, z drugiej przymocowany do lin. Łańcuch umieściło na swoim miejscu 150 robotników, pracujących przy wyciągarce. Wyciągnięcie pozostałych łańcuchów zajęło 3 miesiące. Wybudowano pomost i 30 stycznia 1826 roku most został oddany do użytku. Pierwszym pojazdem, który odbył jazdę inauguracyjną był dyliżans pocztowy, kursujący na trasie Londyn – Hollyhead.
Chociaż most uważany był za spektakularny, Thomas Telford nie do końca przewidział skutki oddziaływania wiatru na konstrukcję. Już podczas powstawania odnotowano drgania, wskutek czego dobudowano poprzeczne stężenia łańcuchów. W 1839 roku doszło do poważnego uszkodzenia – zostały zerwane wieszaki. Most przeszedł wówczas pierwszy gruntowny remont. Kolejny – w 1892 roku. W latach 1938 – 1941 natomiast znaczną modernizację, podczas której nastąpiła wymiana łańcuchów żelaznych na stalowe.
 |
| fot. Xavier de Jaureguiberry |
Most Menai jest nadal, od ponad 180 lat eksploatowany. I mimo kilku generalnych remontów, wizualnie nadal bardzo przypomina pierwotny projekt Thomasa Telforda.
A na koniec trochę danych:
- długość całkowita: 521 m
- przęsło wiszące: 176 m
- całkowita wysokość pylonów: 46,6 m
- wysokość pomostu nad lustrem wody: 30,5 m
- liczba łańcuchów: 4 x 4 w układzie pionowym
- długość pojedynczego pręta oczkowego: 2,9 m
- długość przęseł łukowych: 16 m
Ewa Dobrzańska
