Po dobrej nocy, stawiliśmy się wszyscy na miejscu zmagań prawie punktualnie. Mogliśmy wspólnie obserwować pierwsze pomiary i wyniki. Poprzeczka już na początku została zawieszona bardzo wysoko. Model drużyny „Trach!” z Poznania ponad 400-krotnie przeniósł swoją masę. Było jasne, że o zajęcie dobrego miejsca będzie bardzo trudno.
„Momenty kratownicy” jako pierwsza drużyna z Politechniki Krakowskiej ustawiła swój model na maszynie niszczącej. Jak w wierszu J.Tuwima „Najpierw powoli jak żółw ociężale ruszyła maszyna po szynach ospale…”, a podekscytowanym oczom rysował się wykres zależności przeniesionej siły od ugięcia.
 |
| Masa mostu - 735 g, Maksymalna siła - 1830 N, Współczynnik k=p/m=2,4898 |
Niestety po upływie pewnego czasu należało już tylko zacytować tekst piosenki Anny Jantar „Nic nie może przecież wiecznie trwać, co zesłał los…”. Ale zostawiając te górnolotne wersy - co z wynikiem? Konkurencja ze zdziwienia, aż otworzyła szeroko usta. Mianowicie okazało się, że na daną chwile drużyna zajmowała miejsce drugie z zaskakującym wynikiem 2,4898, co oznacza, że 735 g model przeniósł ciężar odpowiadający 183 kg. Co zawiniło? Niewątpliwie jak to odpowiedział w emocjach Marek: „Papier!”, ale po bardziej wnikliwej analizie stwierdzono, że urwał się wieszak podtrzymujący tackę.
Następnie do boju ruszyli „Panowie Inżynierowie” uzyskując wyniki 0,6020, co może nie jest, aż tak okazałym wynikiem, ale należy pamiętać, że to ciężar ponad 60 kg. Model prezentował się bardzo okazale, jednak mały błąd w trakcie wykonania przekreślił szansę na dobry wynik. Ugięcie przekroczyło dopuszczalne, a po dalszym już eksperymentalnym obciążaniu zawiódł jeden z dźwigarów nośnych.
 |
| Masa mostu - 1015 g, Maksymalna siła - 611 N, Współczynnik k=p/m=0,6020 |
Nadszedł czas na ostatnich reprezentantów - drużynę „Imperfekcja”. Uzyskany wynik to 0.6105, zatem na poziomie poprzedników. Niestety w tym przypadku doszło do globalnego wyboczenia kratownicy, które to faktycznie było spowodowane przez małą imperfekcję wykonawczą.
 |
| Masa mostu - 878 g, Maksymalna siła - 536 N, Współczynnik k=p/m=0,6105 |
Ostatecznie drużyna „Momenty kratownicy” została zepchnięta na 4 - najgorsze dla sportowca miejsce. Przyczynili się ku temu ubiegłoroczni zwycięzcy z Warszawy, a także drużyna z Opola. Na miejscu czuć było lekki niedosyt, jednak z perspektywy czasu uważamy, że to spory sukces. Pozostałe drużyny zostały sklasyfikowane odpowiednio: „Imperfekcja” na miejscu 18, a „Panowie Inżynierowie” na 19.
Podsumowując, mieliśmy okazję wykazać się zmysłem inżynierskim i pokazać, w jak kreatywny sposób można stworzyć coś z danych materiałów. Wątpliwości nie ulega także, iż wyników tych nie uzyskalibyśmy bez wiedzy zdobytej na studiach. Wszystko razem stworzyło możliwość świetnej zabawy i rywalizacji na najwyższym poziomie.
Chcieliśmy serdecznie podziękować władzom Politechniki Krakowskiej za częściowe pokrycie wydatków związanych z wyjazdem na konkurs.
Podziękowania należą się również Kołu Naukowemu Mechaniki Budowli KoMBo, przede wszystkim za doskonałą organizację konkursu, pomoc w znalezieniu noclegu i wspólnie spędzony czas.
Dziękujemy również tym wszystkim, którzy nas wspierali, trzymali kciuki i pomagali w przygotowaniach.
Joanna Rajska
Marek Mazur
