Lista osób na szkolenie ZMRP

Sesja powoli zaczyna dawać się we znaki, w związku z czym bardzo mało osób zgłosiło chęć udziału w czwartkowym szkoleniu ZMRP. Tym którzy to zrobili przypominam o punktualnym przybyciu na godzinę 10:00 do Sali konferencyjnej Stałej Wystawy Budownictwa „Chemobudowa” w Krakowie, ul. Klimeckiego 14 – pawilon A (wejście od strony południowo – wschodniej – tak jak do biura wystawy). Poniżej lista uczestników.

Jan Wędzicha

Czytaj więcej »

Szkolenie ZMRP - „Nowoczesne metody zabezpieczenia powierzchni przed graffiti”

Związek Mostowców Rzeczpospolitej Polskiej – Oddział Małopolski, oraz Małopolska Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa serdecznie zapraszają do wzięcia udziału w 2 seminarium szkoleniowym pt.: „Nowoczesne metody zabezpieczenia powierzchni przed graffiti”. Szkolenie odbędzie się w dniu 20.06. 2013 r. (czwartek) w godz. 10.00 – 14.00 na Sali konferencyjnej Stałej Wystawy Budownictwa „Chemobudowa” w Krakowie, ul. Klimeckiego 14 – pawilon A (wejście od strony południowo – wschodniej – tak jak do biura wystawy). Seminarium połączone będzie z praktycznym pokazem usuwania graffiti. Zajęcia rozpoczną się o godzinie 10,00 (bardzo proszę o punktualne przybycie). 

Dzięki uprzejmości Pani Grażyny Czopek - przewodniczącej oddziału małopolskiego ZMRP, dziesięciu członków naszego koła będzie miało możliwość bezpłatnego uczestnictwa w szkoleniu. Zainteresowanych proszę o przesłanie zgłoszenia na knkmpk@gmail.com (tytuł: szkolenie ZMRP - imię i nazwisko). Jak to zawsze bywa o uczestnictwie będzie decydowała aktywność i kolejność zgłoszeń. Lista uczestników będzie zamieszczona na blogu do 18 czerwca (wtorek).

Jan Wędzicha

Czytaj więcej »

Szkolenie Peri c.d.2

Udało się wreszcie ostatecznie domknąć listę osób na szkolenie PERI. Jak już wcześniej informowaliśmy odbędzie się ono 13.06.2013 r. (czwartek) w Kątach Wrocławskich. Wyjazd z kampusu PK na ulicy Warszawskiej - zbiórka o godzinie 4.40 (rano) przed Wydziałem Komunikacji Politechniki Krakowskiej (budynek SJO). Samo szkolenie jest bezpłatne, a koszty transportu pokrywa J.M. Rektor PK. Poniżej aktualna (mam nadzieję, że już ostateczna :) lista uczestników szkolenia oraz jego szczegółowy program. 

Jan Wędzicha

Czytaj więcej »

Most El Ferdan

Największym mostem obrotowym na świecie, jest 640 metrowy most El Ferdan nad Kanałem Sueskim w Egipcie obok miasta Ismailia. Most został zaprojektowany przez firmę Halcrow i otwarty w 2001 r. To jest most kolejowy, który został zbudowany w miejscu poprzedniego mostu, zburzonego podczas wojny „Sześciodniowej” pomiędzy Egiptem a Izraelem w 1967 roku.

Widok na kratownicę mostu (fot. Bill Taney)

Most przypomina swoim kształtem majestatyczne budowle sprzed wieku, takie jak Quebec i Haura. Most stanowią dwie potężne kratownice ustawione na dwóch brzegach kanału, obracane wokół swoich środków ciężkości. Każda z tych kratownic o długości 170 metrów waży około 5000 ton. Same łożyska mają promień równy 12 metrów. Po obróceniu się do siebie, kratownice tworzą przęsło długości 340 metrów.

Widok satelitarny na most El Ferdan (google maps)

Przepustowość kanału Sueskiego wynosi średnio 60 statków na dobę, więc most prawie cały czas znajduje się w położeniu otwartym dla żeglugi i zostaje obracany tylko dla zbliżającego się pociągu.

Widok ze statku na most El Ferdan (fot. U.S. Naval Forces Central Command/U.S. Fifth Fleet)

Aliaksei Zayats

Czytaj więcej »

Szkolenie Związku Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej - "Pierwsze geozaprawy do monolitycznych napraw betonu"

18 kwietnia 2013 roku w hotelu Aspel przy ulicy Bratysławskiej w Krakowie odbyło się kolejne spotkanie Małopolskiego oddziału związku mostowców. Tematem spotkania były „Pierwsze geozaprawy do monolitycznych napraw betonu”, które zostały przedstawione przez reprezentantów firmy Kerakoll. Na początek przewodnicząca Oddziału Małopolskiego ZMPR Pani Grażyna Czopek zaprosiła wszystkich członków z rodzinami na zbliżając się dzień mostowca, którego obchody w tym roku zostały przesunięte na 25 maja (zamiast 18), w którym to będą odbywać się liczne imprezy, gry (brydż, bilard), prelekcje z wypraw m.in. z Afryki, pokaz filmów oraz konkursy dla dzieci.

Członkowie ZMRP zasileni gronem studentów z Koła Naukowego Konstrukcji Mostowych Politechniki Krakowskiej

Wykład dotyczący tematu szkolenia wygłosił promotor firmy Kerakoll Bogdan Nowak, zaczynając od przedstawienia informacji o swojej firmie. Spółka Kerakoll powstała w 1968 r. w prowincji Modena we Włoszech, rozpoczynając swą działalność od produkcji w przydomowym garażu kleju do płytek. Obecnie firma posiada zakłady produkcyjne w wielu europejskich państwach (5 zakładów we Włoszech, 2 w Hiszpanii, 1 w Polsce oraz Grecji). W naszym kraju zakład produkcyjny rozpoczął swoją działalność 11 lat temu i zlokalizowany jest w miejscowości Rzgów.

W dalszej części wykładu prelegent przedstawił przyczyny korozji betonu. Zaznaczył, iż często ludzie nie związani z branżą budowlaną kojarzą beton jako materiał prosty i niezniszczalny, lecz my jako inżynierowie musimy zwracać uwagę na korozje betonu, która najczęściej związana jest z: karbonatyzacją, oddziaływaniem siarczanów, oddziaływaniem chlorków oraz wpływem zmian temperatury (zamrażaniem- rozmrażaniem). Prowadzący jednak skupił się na głównej wadzie betonu, którą jest skurcz hydrauliczny odpowiedzialny za większość spękań i szybką degradacje materiału.

Początkowym sposobem na naprawę zniszczonych elementów betonowych lub żelbetowych było zaklejenie ich zaprawą cementową (czyli w praktyce tym co aktualnie znajdowało się na placu budowy), gdyż dla robotników wydawało się to intuicyjne. Ówczesne naprawy bazowały na błędnej idei, mocne równa się trwałe. Zaprawy o wysokiej wytrzymałości nie sprawdziły się w praktyce ze względu na duży skurcz i związane z tym pęknięcia. Pierwszym rozwiązaniem były polimerowo-cementowe zaprawy „przeciwskurczowe” o wysokiej zawartości cementu, w których polimer pozwolił na uzyskanie dużych wytrzymałości przy braku skurczu w warunkach laboratoryjnych. Panuje przekonanie, iż chemia często rozwiązuje problemy w laboratorium lecz zawodzi na budowie, tak było i w tym przypadku. W miejscu realizacji konstrukcji często panują zmienne warunki pogodowe i środowiskowe, w których ta receptura nie sprawdziła się. W wyniku niepowodzenia w 1998 opracowano ulepszoną zaprawę w technologii BME o niskim module sprężystości dzięki zastosowaniu polimerów większej elastyczności. W roku 2005 zaczęto produkować nowe zaprawy spełniające założenia normy PN-EN 1504, w których w dalszym ciągu rozwijano koncepcje niskiego modułu sprężystości, redukowania skutków skurczu i przyczyn ich powstawania. W zaprawie zastosowane zostały również dodatki ekspansywne, których działanie jest odwrotne do zjawiska skurczu (pęcznienie), a także środki zwiększające wytrzymałość na rozciąganie cementu (betonu) co pozwoliło na uzyskanie szerokiej gamy produktów o różnych modułach sprężystości w zależności od docelowego zastosowania. Następnym etapem w rozwoju firmy było stworzenie KERABUILD PRESTO - szpachli do naprawy betonu spełniającej wymagania PN-EN 1504 w systemie atestacji 2+. Była to pierwsza zaprawa drobnoziarnista szybkowiążąca klasy R3 z możliwością dostosowania czasu wiązania ( Presto10 – czas wiązania 10 min i Presto 40- czas wiązania 40 min) poprzez mieszanie obu wyrobów w odpowiednich proporcjach.

Fragment katalogu Geolite

I wreszcie to na co czekali wszyscy uczestnicy, dochodzimy do 2012 r., w którym następuje przełom w tej branży materiałów budowlanych. Powstają pierwsze geozaprawy do monolitycznych napraw betonów. Poprzez zastosowanie geospoiwa na bazie glinokrzemianów, uzyskujemy innowacyjne rozwiązanie pozwalające na zredukowanie zawartości cementu, i całkowite wykluczenie dodatków chemicznych i petrochemicznych, a także włókien organicznych. Dzięki temu uzyskujemy duże wytrzymałości fizyczne i odporność na działanie związków chemicznych, a dodatkowo sama zaprawa wg producenta praktycznie nie wykazuje skurczu.

Przygotowanie próbki przez przedstawiciela firmy

Następnym etapem prelekcji była prezentacja praktyczna wykonania zaprawy Geolite, która została przeprowadzona przez jednego z przedstawicieli firmy Pana Jacka Szklarskiego. Próbka została przygotowana w silikonowej formie z umieszczonym wewnątrz stalowym prętem. Wszystkie składniki zaprawy zostały odmierzone z największą dokładnością – metodą „na oko”, do uzyskania odpowiedniej konsystencji. W prezentacji został wykorzystany GEOLITE10, którego czas wiązania według producenta wynosi 10 min. Po 40 min próbka została „rozdeskowana” i przekazana uczestnikom do indywidualnej analizy. Podczas oględzin, szybko doszło do uszkodzenia produktu, który nie osiągną jeszcze odpowiedniej wytrzymałości.

Próbka po przejściach

Na tym zakończył się pokaz oraz prezentacja przygotowana przez pracowników firmy Kerakoll. Następny etap spotkania wypełniony został poprzez pytania uczestników. Najbardziej dociekliwi pytali o metody oczyszczania skorodowanej stali przed pokryciem geozaprawą. Zdania uczestników były podzielone, jednak prowadzący zaznaczył iż należy dążyć do jak najlepszego przygotowania podłoża pod zaprawę Geolite. W polemice która wywiązała się tuż po zadaniu pytania, część uczestników podkreślała doskonałe zastosowanie piaskowania. Kolejne wątpliwości dotyczyły parametrów wytrzymałości na rozciąganie. Tutaj prowadzący odesłał uczestników do karty produktu informując jednocześnie że średni czas do otrzymania założonych wytrzymałości wynosi 28 dni. Dla uzyskania oczekiwanych parametrów produkt powinien być stosowany od 5 st. C, jednak już po kilku dniach materiał staje się odporny na ujemne temperatury. Na końcu zostało zadane pytanie o składnik decydujący o krótkim czasie wiązania, lecz prowadzący nie zdradził nazwy tej substancji, powołując się na tajemnicę handlową.

Podczas szkolenia firma Kerakoll przedstawiła szeroką gamę swoich produktów, nawiązując do tematu spotkania. Zostały także omówione problemy związane z degradacją betonu oraz różne metody zapobiegania dalszej destrukcji. Reasumując, monolityczne naprawy betonu wymagały i w dalszym ciągu wymagają profesjonalnego podejścia i odpowiedniej wiedzy inżynierskiej.

Agnieszka Strach

Daniel Brzozowski

Piotr Gagatko

Czytaj więcej »

Sprawozdanie z III spotkania w semestrze letnim

Nim się obejrzeliśmy, za oknem pojawiło się lato, które przegoniło skutecznie wiosnę. Mimo pięknych dni, które całkowicie nie zachęcają do biernego siedzenia w pomieszczeniu, KNKM postanowiło zorganizować III spotkanie 13 maja. Tym razem postawiliśmy na luźniejsze podejście do prezentacji, dlatego też były one przedstawione przez naszych kolegów z budownictwa: Pawła Młynarczyka i Volodymyra Baykovskyy. 

fot. Jan Wędzicha

Pierwszy do głosu został dopuszczony Zarząd Koła, który pokrótce opowiedział nam o wydarzeniach w nadchodzących dniach m.in. o kolejnym spotkaniu koła organizowanym wspólnie ze Skanska, „Dniu Lądowca” oraz „Festiwalu Nauki”. Po tych informacjach głos zabrał pierwszy prezentujący - Paweł. Chciał on zapoznać nas ze swoim pobytem w Portugalii w ramach programu „Erasmus”. 

fot. Jan Wędzicha

Na samym początku przedstawił porównanie uczelni w Porto z Politechniką. Niestety nasza uczelnia nie wypadła korzystnie na tle swojej zagranicznej „siostry” (cóż, miejmy nadzieję, że kiedyś dościgniemy zagraniczne uczelnie). Następnie zostaliśmy zapoznani z kultura studencką w Portugalii, zwyczajami dotyczącymi strojów, traktowaniu „świeżaków” czy wydarzeniach kulturalnych. 

Po części „kulturowej” przyszedł czas na część naukową. Dowiedzieliśmy się jak działa system dydaktyczny, w jaki sposób prowadzone są zajęcia oraz jak wygląda podział punktów ECTS w danym semestrze. 

fot. Jan Wędzicha

Na sam koniec Paweł zostawił to, co chyba każdego najbardziej interesowało - rynek budowalny w Portugalii. Po krótkich informacjach o tym pięknym kraju już nie było tak różowo. Okazało się, że ta część gospodarki nie rozwija się dostatecznie dobrze w ostatnich latach (stadiony, które pozostały po Euro z 2004 r. będą prawdopodobnie rozebrane, ponieważ nie ma funduszy na ich utrzymanie). 

Oczywiście jak na Koło Mostowe przystało, musieliśmy z tego spotkania wynieść wiedzę również o mostach. W Porto znajduje się 7 interesujących mostów: Ponte Dom Luis, Ponte Maria Pia, Ponte de Freixo, Porte de Sao Joan, Porte de Arrabida, Portte de Infante i Porte Vasco da Gamma.

fot. Jan Wędzicha

W drugiej części spotkania Koła mieliśmy okazję posłuchać o najdłuższym tunelu kolejowym na świecie. Owe zagadnienie przedstawił nam Volodymyr. 

Na początku zaznajomił nas ze wstępnymi założeniami dotyczącymi Europejskiej Sieci Szybkich Kolei. Na mapce zostały ukazane połączenia, które istnieją i te, które mają zostać wybudowane do 2020 r. W Alpach ma powstać najszybsze połączenie kolejowe przebiegające przez masywy górskie. 

fot. Jan Wędzicha

Wstępnymi założeniami, które przyjęli sobie projektanci Tunelu Gotthard są m.in. zwiększenie prędkości projektowej pociągów czy zwiększenie maksymalnej długości pociągów. Aby to osiągnąć trzeba np. zmienić pochylenie niwelety (każdy z przedmiotu PDS wie, że to niełatwa rzecz). 

Wpóźniejszej części wykładu dowiedzieliśmy się, iż owy tunel jest planowany od co najmniej 50 lat. Już w 1947 r. powstał pierwszy pomysł w związku z jego budową, lecz dopiero w 1995 r. zatwierdzono ostateczny projekt. Zawierał on koncepcje architektoniczną jak i budowlaną - 2 nitki tunelu, podział na 5 sekcji: Erstfeld, Amsteg, Sedrum, Faido i Bodio. Jako, że jest to najdłuższy tunel na świecie, w projekcie zostały zawarte również stacje awaryjne w razie wypadku kolejowego.

fot. Jan Wędzicha

W dalszej części zostaliśmy zapoznani z budową terenu, gdzie powstawał tunel. Jest on dość zróżnicowany pod względem geologicznym, przez co przysporzył budowlańcom nie lada problemów, chociażby takich, że nie mógł znajdować się w jednej linii prostej. Również z tych względów, wykorzystano dwie metody drążenia tunelu: austriacką (wysadzanie) i tarczową (TBM). 

fot. Jan Wędzicha

W czasie prezentacji Volodymyr opowiedział nam również o warstwach konstrukcyjnych obudowy, izolacji czy schemacie wentylacji. Omówił także, pokrótce, każdą ze stacji tunelu. 

Na sam koniec pozostawił najciekawszą część, czyli koniec prac drążeniowych. Jakie było nasze zdziwienie, gdy usłyszeliśmy, że odchylenie, po przebiciu, wyniosło zaledwie 2 cm w pionie i 5 cm w poziomie! Jest to niewiarygodnie mała odchyłka, zważając, że całkowita długość wynosi 57 km. 

Miejmy nadzieję, że spotkań tego typu będzie więcej i członkowie naszego koła nie będą bać się prezentować swoich zagadnień na forum publicznym. Zapraszamy na kolejne spotkania! 

Magdalena Biegaj

Czytaj więcej »

Konkurs Mostowy!

Koło Naukowe Konstrukcji Mostowych oraz Samorząd Studencki Politechniki Krakowskiej serdecznie zapraszają wszystkich studentów PK do wzięcia udziału w konkursie! Uczestnicy będą postawieni przed zadaniem zbudowania drewnianego modelu mostu, zgodnie z projektem, w jak najkrótszym czasie. Wszystkie materiały, narzędzia oraz projekt będą dostarczone przez organizatora. Udział w konkursie mogą brać czteroosobowe drużyny, które wcześniej dokonają odpowiedniego zgłoszenia. Aby zgłosić zespół należy wysłać maila na knkmpk@gmail.com pod tytułem: "konkurs mostowy – nazwa zespołu". W treści maila wpiszcie dane członków Waszej drużyny (imię, nazwisko, rok, specjalność, numer telefonu do kapitana). Zadanie konkursowe będzie odbywać się 28 maja (wtorek) podczas obchodów Dnia Lądowca na placu przed galerią GIL w godzinach 13:00 – 14:30. 

Serdecznie Zapraszamy!

Jan Wędzicha

Czytaj więcej »